Ik werk samen met een team in een moeder en kind huis. Mocht er ooit een uit huis plaatsing plaatsvinden, hoe kunnen wij het beste nazorg bieden aan de achtergebleven ouder(s)?
https://ouderpeil.nl/blog/ hier is veel info, ze hebben ook buddys voor ouders in deze situatie (al is er wel een tekort) en een plak om ervaringen uit te wisselen
Hoi Vanessa,
je stelt een brede vraag; wat bedoel je met 'hoe'? heb je al een een idee - richting - daarbij?
Recentelijk heb ik bij zo'n casus heel laagdrempelig en outreachende zorg ingezet. Als dit goed wordt ingezet dan komen vanzelf de overige hulpvragen vanuit ouders. Het is lastig werken voor deze hv'ers omdat ouders vaak alle vertrouwen kwijt zijn. Dus zorg voor inzet van ervaren en stevige hv'ers
Hoi Eline,
Wat wij merkten is dat een ouder als deze al 18 is, vaak aan hun 'lot' worden overgelaten en de focus vooral zit op het UHP-kind. Heel laagdrempelig inzetten lijkt mij een goede insteek want je hebt gelijk: het vertrouwen was geheel weg. Dank voor je antwoord.
Dag Vanessa dat is een mooie vraag.. voor ouders is er geen groter verlies dan de uithuisplaatsing van hun kinderen. Het helpt om goed te luisteren naar hun verhaal. Laat ze steeds opnieuw het ompactvolle verhaal vertellen. Realiseer je ook dat je het niet kunt oplossen voor de ouders . Vaak raakt het verlies aan eerdere trauma ook van de ouder. Geef uitleg dat de gevoelens van boosheid verdriet bij het verlies horen en dat dit echt rouwen is. Je neemt afscheid van een bestaande situatie. Dit noemen we levend verlies. Ik heb samen met een collega hier een training over ontwikkeld die SKJ geregistreerd is
Levend verlies na een uithuisplaatsing. Wanneer je meer informatie wil dan kun je contact met mij opnemen via mail@carlakraak.nl
Hallo Carla,
Dank voor je uitgebreid antwoord. Ik ga contact met je opnemen maar je stipt wat moois aan namelijk dat je het levend verlies niet kunt wegnemen. Hoe erg het ook is.
Dag Vannessa, dit is een onderwerp waar de professionals van Simba familiezorg veel expertise in hebben. Ik zou hen hier zeker eens op benaderen, dat kan via : https://www.simbafamiliezorg.nl/ Succes en wat fijn dat je hier zo zorgvuldig bij stil staat.
Hallo Roza,
Dank voor je antwoord. Ik ga naar Simba familiezorg kijken, dank voor deze tip!
Bied ze de mogelijkheid tot het doen van een familiegroepsplan. De Eigen Kracht Centrale kan daarbij helpen.
Hallo Angelo,
Ik had eigenlijk nog niet gedacht aan EK! In dit gezin zou dat averechts hebben geholpen maar voor mogelijke volgende UHP casussen, ga ik deze zeker meenemen!
Allereerst is het van belang aan te sluiten bij deze moeilijke tijd voor ouders en hen te erkennen in hun pijn en rouw. Ik kan me ook voorstellen dat er nog steeds veel vragen zijn waar je over mee kan denken. Naast de ouders staan dus.
Hallo Vanessa,
Hoewel je vraag best breed is en nog wel aanvullende vragen oproept (zoals of ouders toestemming geven voor de uithuisplaatsing en hoe jullie werkproces er daarna uitziet om aan een terugplaatsing te werken), staat volgens mij maatwerk altijd voorop. Betrek ouders op elk moment in het proces: tijdens de plaatsing in het moeder-kindhuis, bij de overwegingen die worden gemaakt om een tijdelijke andere woonplek te zoeken voor het kind/de kinderen, bij de eventuele plaatsing, en bij het proces dat daarna volgt. Vraag de behoefte van de ouder uit, behoud de samenwerking en probeer aan de wensen van zowel ouders als kind tegemoet te komen. Emoties horen erbij, en mogen er zijn. Het is dus belangrijk dat daar ruimte aan gegeven mag en kan worden en dat ouders hun verhaal kunnen (blijven) doen.
Het kan ook helpen om met de ouders en eventuele overige betrokken hulpverleners een rolverdeling hierin af te spreken: van wie vindt je het fijn als diegene jou bijstaat in alles wat er nu gebeurt? Is er netwerk dat een actieve betrokken rol kan helpen en ouders kan steunen? Spreek ook af bij welke signalen je denkt aan het betrekken van de hulp van een POH-GGZ voor de ouder, of andersoortige hulpverlening gericht op rouw.
Het aanpassen van het tempo is ook belangrijk: als hulpverlening willen we na een (eventuele) uithuisplaatsing graag snel dóór en z.s.m. werken aan een thuisplaatsing, maar soms vraagt de verwerking van de gebeurtenissen meer tijd. Pas aan waar nodig en waar mogelijk.
Een tool die jullie kunnen gebruiken bij het maken van afspraken over contacten na een uithuisplaatsing is die van 'samen groeien in contact' van Expex Jeugd. Op de volgende link lees je hier meer over: https://www.expectjeugd.nl/onze-samenwerkingen/projecten/betekenisvolle-banden/
Daarnaast geven de richtlijnen voor jeugdhulp en jeugdbescherming van het NJI houvast. Niet voor niets is er speciaal voor deze situaties de richtlijn 'uithuisplaatsing en terugplaatsing'. Specifiek op https://www.richtlijnenjeugdhulp.nl/uithuisplaatsing-en-terugplaatsing/begeleiden-bij-uithuisplaatsing-en-terugplaatsing#hulp-en-interventies-voor-ouders-en-kind en op https://www.richtlijnenjeugdhulp.nl/uithuisplaatsing-en-terugplaatsing/begeleiden-bij-uithuisplaatsing-en-terugplaatsing/verwerking-van vind je de richtlijnen gelinkt aan dit thema.
Online en via LinkedIn zijn er verschillende verhalen van ervaringsdeskundigen te vinden, ik zie in de reacties op dit bericht ook al verschillende uitnodigingen tot contact. Heel mooi!
Beste Vanessa, goeie vraag want een uithuisplaatsing is een heel ingrijpende gebeurtenis voor zowel kind als ouders en vraagt om passende hulp voor beiden. Je kan hierover veel vinden in de richtlijn jeugdhulp uithuisplaastsing, die je vast wel kent, maar ik toch nog even meestuur
https://www.richtlijnenjeugdhulp.nl/uithuisplaatsing-en-terugplaatsing
Afhankelijk van de reden van de UHP, de leeftijd en de mogelijkheden van ouders is het over het algemeen natuurlijk belangrijk te blijven investeren in hun onderlinge relatie en gezamenlijk de uhp proberen te verwerken. Ouders en mind moeten op zoek naar een nieuw evenwicht en ervaren vaakl verschillende heftige emoties, waar zij in gezien en gehoord moeten worden door elkaar en door professionals. Mocht je nog vragen hebben, dan kan ik met je meedenken over concrete hulp.
Hallo Annelies,
Dank voor je uitgebreid antwoord en de link naar de richtlijn. Dank voor je meedenk aanbod: die onthoud ik!
Hallo Vanessa,
Ik schaar me achter alles wat hier al gezegd is. Uithuisplaatsing gaat voor veel ouders samen met een verlies aan zingeving: zijn ze een slecht mens, wie zijn ze nu ze geen actieve ouderrol hebben voor hun kind(eren), hoe kunnen ze nu toch nog een zinvol leven leiden? We hebben hier met Jeugdhulp Friesland en Entrea-Lindenhout een klein onderzoekje naar gedaan, zie https://ssrn.com/abstract=6809298. Je kunt overwegen om de ouders te verwijzen naar een geestelijk verzorger als er vanuit jouw organisatie weinig mogelijkheden zijn tot nazorg rondom deze vragen. Zie www.geestelijkeverzorging.nl als je geen geestelijk verzorger in de buurt kent.
Beste Vanessa,
Wat een belangrijke vraag. Ik zou het zelf niet alleen ‘nazorg’ noemen, omdat er na een uithuisplaatsing juist veel werk te doen is: voor de ouder, voor het kind én voor de betrokken professionals.
Voor ouders is een uithuisplaatsing vaak een zeer ingrijpend verlies. Het kan helpen om daar expliciet ruimte voor te maken: luister naar hun verhaal, ook als zij het steeds opnieuw willen vertellen, en erken gevoelens van verdriet, boosheid, schuld of machteloosheid als onderdeel van rouw en levend verlies. Tegelijk kun je het niet voor ouders oplossen. Wel kun je naast hen blijven staan en samen onderzoeken wat zij nodig hebben om weer perspectief te krijgen.
Voor professionals betekent dit: blijf werken vanuit de relatie met ouder én kind. Houd contact waar mogelijk zorgvuldig in stand, werk samen met het eigen netwerk en maak samen concreet wat nodig is voor veiligheid, herstel en eventueel terugkeer naar huis. Kijk daarbij ook naar oorzaken op andere levensgebieden, zoals schulden, huisvesting of psychische problemen. Zo werk je niet alleen aan opvang na een uithuisplaatsing, maar ook aan het versterken van de thuissituatie.
Dit sluit goed aan bij de handreiking Zo thuis mogelijk opgroeien | Nederlands Jeugdinstituut en de Richtlijn Uithuisplaatsing en terugplaatsing. Beide benadrukken het belang van terughoudendheid met uithuisplaatsing, samen beslissen met ouders en kinderen, informele steun versterken en blijven werken aan terugkeer naar huis als dat veilig en haalbaar is. Zo blijft er, ook in een ingrijpende situatie, aandacht voor nabijheid, erkenning en het perspectief dat een kind (zo mogelijk) thuis kan opgroeien.
Samen met de ouders zoeken naar hun positieve kwaliteiten (geef dat voldoende aandacht)
Daarna samen nagaan wat moeilijk, soms onmogelijk voor de HEN is maar wel BELANGRIJK voor de kinderen, dat laatste neemt iemand van hen over die daar goed in is, dan kunnen de ouders investeren waarin ZIJ goed zijn.
eigenlijk is iedere situatie anders. Daar is niet een eenheidsworst voor te leveren. Vooral er zijn luisteren zijn basis gegevens. Daarnaast zorgen dat er juiste juridische ondersteuning komt die ook beschikt over de inhoudelijke kennis van o.a. jeugdwet. Daarbij nooit in vrijwillig kader meegaan want dan is de ouder een speelbal en kan zich niet beroepen op wetgeving. De Een Jeugdbeschermingstafel (JBT) is een overlegtafel waar ouders, jongeren (vanaf 12 jaar), hulpverleners en de Raad voor de Kinderbescherming samenkomen. Het doel is om de veiligheid en ontwikkeling van een kind te waarborgen wanneer de reguliere hulpverlening vastloopt. Maar wat ik hiervan terugkrijg van ouders is dat er eigenlijk al vooraf alles bepaald is en dat de ouder als ze wat willen inbrengen veelal de mond gesnoerd krijgen. Deze zijn vooral voor de hulpverlening in een steviger positie te plaatsen en de ouder en kind worden eigenlijk onderuit gehaald. Vooral zorgen dat hierbij al de advocaat die ouders zelf hebben gekozen en niet iemand die in de maag gesplitst wordt aan tafel zitten. Dit zodat ouder niet de speelbal is en eigenlijk het belang van het kind hier niet mee gebaat is.
Door te luisteren en naast haar te blijven staan. En samen de procedure goed in decgatwn te houden.
Hallo Vanessa,
Het Leger des Heils heeft nier vanuit de jeugdzorg goede programma's / aanbod voor.
vr. gr. Foppe
Hoi Vanessa,
ik zou hier wel uitgebreider met je over willen nadenken maar dan zou ik je liever bellen.
Nazorg, klinkt als iets dat overgaat. Bij uithuisplaatsing wil je vooral zo snel mogelijk dat de kinderen terug naar huis gaan. Dus moet je nog meer doen dan nazorgen.
Als je wilt bellen stuur mij dan een berichtje via carien @ sprekendcarien .nl
Koppelen aan een ervaringsdeskundige?
Rouw en/of trauma begeleiding?
Geef de ouders aan waar ze goed in zijn, gevolgd door hetgeen ze minder gemakkelijk afgaat in de zorg voor hun kinderen. Daar waar ze goed in zijn gaan we bestendigen (bezoeken, activiteiten enz, positieve ervaring als ouders ten aanzien van hun kinderen) wat niet hun sterkste kant is, neemt pleegzorg of instelling van hen over. Op die wijze gaat het goed in het ouderschap en goed met de kinderen (zij maken een positieve ontwikkeling door)
